

D2222

།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བྱཀྟ་བྷཱ་བ་ཨ་ནུ་ག་ཊནྟྲཱ་སིདྡྷི། བོད་སྐད་དུ། དངོས་པོ་གསལ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ། དཀོན་མཆོག གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུ་ཉིད། །རྒྱུ་རྣམས་དང་བྲལ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། །གང་ཞིག་གིས་ནི་ཉེ་བར་བརྗོད་པའི་དུས་ དག་ཏུ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཚིག་གིས་དབུལ་གྱུར་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་།བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ལ་ཡུན་རིང་དུ། །རྟག་ཏུ་གུས་པས་བཀས་གནང་ཁྱད་པར་ནི། །བདག་ཉིད་དྲན་ཕྱིར་བདག་ཉིད་བྲིས་འདི་ལ། །སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྡང་བར་བྱེད། །འདིར་གཉིས་སུ་ མེད་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ།བདག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འབྱིན་པ་པོའི་རང་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་གསལ་བའི་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་མཛད་ དེ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པའི་ཉམས་དགའ་བའི་བུ་མོ་ལ་ཀུན་དུ་བལྟས་ནས་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་འདོད་པའི་ཡིད་དུ་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་དང་བཅས་པའི་རོལ་པ་དང་བཅས་ནས་ཀུན་དུ་གཟིགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་འཇམ་ ཞིང་ངེས་པའི་གསུང་གིས་ཐུགས་འཛིན་པར་མཛད་ཅིང་།དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ལ་དྲི་ཞིམ་པོས་མཐུག་པོར་བྱུག་པའི་དྲི་བསུང་ཆགས་པ་བསྣམས་པས་ཐུགས་ཚིམ་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཐུགས་ཉམས་སུ་ལོན་པའི་བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་བརྒྱས་བཀུས་པ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེན་ པོ་ཐོབ་ནས།ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་བདེ་བའི་བྱེ་བྲག་དག་གིས་འཁྱུད་དོ། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་དོན་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་སེམས་ཤིང་དཔེ་མེད་པའི་རོ་མྱང་བའི་ཕྱིར་འོ་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དག་མཛད་དོ། །དེ་ལས་ཀྱང་སོས་འདེབས་པས་གཅོད་པ་དང་། འབིགས་པ་ལ་ སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དག་ཁྱད་པར་དུ་མཛད་དོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་སྐྱེས་པས་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །སྐབས་སྐབས་སུ་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་སེན་མོས་འདེབས་པས་སད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཀྱང་མགྲིན་པ་ནས་གྱ་གྱུའི་སྒྲ་ཟབ་མོ་སྒྲོགས་པ་ལ་སོགས་ པ་རོལ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་ལྔ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ལ་བདག་ཉིད་གར་མཁན་ལྟ་བུས་ཀུན་དུ་རྩེ་བར་མཛད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵文题目：Vyakta-bhāva-anugatantra-siddhi
藏文题目：དངོས་པོ་གསལ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ།
汉译：显明实相随行真实成就
礼敬三宝！
礼敬吉祥金刚萨埵！
礼敬世尊世间自在！
众生唯一大乐之王，
远离诸因常时生起，
若有人于宣说之时，
愿以言辞供养遍知。
长时恭敬于圣上师，
特别教授常忆于心，
为己记录此著作中，
何等智者会生嗔恨？
此中无二且本性清净的俱生状态中，为使自身了悟实义，化现为男女之身，显示自性本质的实相明显随行，观视俱生化现的妙龄少女后生起欢喜与安乐之意，世尊以极其贪著的游戏方式普遍观照。
随后以极其柔和而坚定的语言摄持其心，之后以浓厚芬芳的香膏涂抹其身而心生满足。然后如饮用百瓶甘露般获得体验，获得大喜大乐，毫不犹豫地以种种乐相拥抱。
之后如同完成自身目的般思维，为品尝无比妙味而作亲吻等行为。复次以插入、切割、穿透等种种差别而特别施为。
其后又因生起极乐而为除迷乱故，不时以极柔软的指甲抓挠令其清醒。然后又从喉间发出深沉婉转之声等五种游戏本性之相，如梦境中的舞者般普遍游戏。

།དེ་དག་གིས་ནི་དེའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པས་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པར་མཛད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །མཛའ་བོས་ཆགས་པས་ཀུན་ དུ་བལྟ་ཞིང་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་སྦྲང་རྩི་འཛག་འདྲའི་ཚིག་འཇམ་དང་།།དེ་ནས་དགའ་བའི་ཆར་འབེབས་ལགས་པའི་མཚོ་སྐྱེས་བསྐྱོད་པས་དེ་ལ་ཀུན་འཁྱུད་པའི། །རིམ་གྱིས་ཆགས་པའི་རོ་ཡིས་དེ་ནི་སུ་ཡིན་བདག་ཀྱང་ཅིར་འགྱུར་མ་ཤེས་ཏེ། །གྲོགས་རྣམས་སྔར་མི་བདེ་བ་ཚིག་ གིས་བརྗོད་དུ་མ་བཏུབ་པ་ཞིག་སྐྱེས་པར་འགྱུར།།འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྤྲོས་པའི་རྒྱུན་གྱིས་འཆིང་བ་འདིས་གཉིས་ཀ་བཅིང་སྟེ་གང་གི་གཉི་གའི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཇི་སྲིད་དུ་གཞན་མི་དྲན་ཞིང་དགའ་ བའི་དྲན་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་སྟེ།འཇུག་པའི་དགའ་བའི་གདུང་བས་ཆགས་ཏེ་ཞུ་བར་གྱུར་ནས་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན་དུ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ནང་དུ་རྒྱུ་བའི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ རོ།།མ་བསམས་པར་ཀ་ར་ནའི་བྱེ་བྲག་དག་ལས་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་། གཉི་ག་ཡང་སིད་ཅེས་ཟེར་ཞིང་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེར་ལྟོས་པ་མེད་ཅིང་ཚམ་ཚོམ་མེད་པ་དང་བཅས་པས་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་དགའ་བའི་སྒྲུབ་པ་སྤེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལས་ཀྱང་བདེ་བའི་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་གོམས་ པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཐིབས་པོ་ཀུན་སད་པར་བྱས་ཏེ།དགའ་བ་དང་བདེ་བས་ཡང་དག་པར་སྤེལ་བ་འཇུག་པས་བསྐྱེད་པ་ནི། དབང་པོ་ལས་འདས་ཤིང་རང་གི་རྟག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འཁོར་བའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་བདེ་བའི་ཕུང་པོ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ མཚན་མར་བཅས་པ་ནི།གང་ཡིན་དེ་ཉིད་མཚན་མ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབྱུང་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
为获得其心之殊胜故，以修行仪轨而随行。
爱人以贪欲普遍观视，随后如蜜汁滴落般柔和言语，
继而降下欢喜之雨，莲花摇动遍行拥抱，
渐次以贪欲之味，不知彼为谁我为何，
诸友生起前所未有难以言表之不乐。
入于执著之行。由意生所生之戏论相续束缚二者，直至二者心意趣入时不忆他事，专注于欢喜之念。入时欢喜炽热融化，如水乳交融般无有间断相续不绝。
其后由内行心意趣入力而入精进。不假思索由种种姿势而明显显现，二者皆言"悉地"（成就），于一切无所顾忌且无犹豫，增长极其广大的欢喜修行。
复次由极其熟习安乐之事的受用而唤醒沉睡，以欢喜安乐圆满增长趣入而生起，超越诸根且为自身恒常行境轮回精要之乐蕴生起。
众生具相之乐，
即彼离相之时，
成为自生智慧体性，
离诸分别大乐空性。
此为具习气心之真实生起。

 །དེ་ལྟ་བུ་འདི་ལས་སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་གིས་བྱས་པའི་འཁོར་བ་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་ཤིན་ཏུ་གཡོ་ཞིང་གཟུང་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པས་ཉམས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དུས་བླང་བར་གྱུར་པས།ཕྱི་རོལ་དུ་གཞག་པའི་རྟོག་པ་མཐའ་དག་གི་སྒྲིབ་པས་ གཡོགས་ཏེ།མི་མངོན་པར་གྱུར་པའི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་དག་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་འགྲོའི་གཙོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་རླུང་དང་བཅས་པའི་ཁུ་བའི་ཐིགས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཙུན་མོའི་ཚིགས་ལ་བབ་པ་རྙེད་པ་ན། ལྟེ་བའི་འོག་ཏུ་ཁ་ཐུར་ལ་བལྟས་པའི་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་ བརྒྱད་པའི་ནང་དུ་ཁྲག་འཛག་པའི་ལྷག་མ་ཀུན་དུ་གཟུང་བ་སྟེ།དེའི་རྗེས་ལ་ཡང་དག་པར་པདྨ་ཟུམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ རིམ་གྱིས་ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་སྟེ།འབྱུང་བ་མཐའ་དག་ཚོགས་ཉེ་བར་བསགས་པ་རྙེད་ནས་གང་དུས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་འདུས་པ་དེར་ཚོར་བ་དེས་དངོས་པོ་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཚོར་བའི་ བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སུ་འགྱུར་རོ།།ནང་གི་ཚོར་བ་དེ་སོ་སོར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་འབྲེལ་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བའི་ཡིད་དང་། འབྱུང་བ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་དེ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་གྱུར་ནས་ཕྱི་རོལ་དབང་པོ་ལྔའི་གྲོང་གི་ རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཡིད་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་གྱུར་པས་མངོན་པར་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ།ང་རྒྱལ་དང་གཏི་མུག་དང་སེར་སྣ་དང་འཇིགས་པ་དང་མྱ་ངན་དང་ཕྲག་དོག་དང་བརྩེ་བ་དང་སྲེད་པ་དང་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་ ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།སྐྱེ་བ་སྔ་མར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་ནི། །སེམས་དེ་འདི་རུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ལེན་ཅིང་འགྲོ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ཡིས་མ་ལུས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །བག་ཆགས་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་བྱེད་ པར་འགྱུར་བ་ཉིད།།དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是从无始以来，由自造如幻轮回中，以极细习气相续，极为动摇不可执取之心相续趣入而堕落之时分中，为外在所立一切分别障所覆，不显现之乐性清净自性众生主者，与具风脉明点共同降于王妃支节时，于脐下向下观视之八瓣红莲花中，摄持一切血滴余分，其后莲花如实闭合。
彼血与明点二者如水乳交融成一团，开始其自性。其后以随行次第，渐次转变为软胞等，渐次生起，获得一切界聚集，于何时等五者和合处，彼受显示此明显事物之真实性，成为具足五蕴受性之身。
内受彼等各别趣近联系极为决定，遍及一切普行且极为动摇之意，以正具诸界而成一分，随行外五根城且意所思维外在色等所取能取而胜伏，漂泊于我慢、愚痴、悭吝、恐惧、忧愁、嫉妒、慈爱、贪欲、可意、不可意等极不悦意之轮。
由前世所造业因故，
彼心于此受生而行，
以彼因故此等一切，
成为具习气心所作。
如是为轮回之时分。

 །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་འཇིགས་སུ་རུང་ཞིང་རྒལ་དཀའ་བ། ང་རྒྱལ་ཆུ་བོ་གཏིང་ཟབ་པ། ཡུལ་གྱི་རླུང་ཤིན་ཏུ་དག་པས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་བརླབས་པས་རྦ་རླབས་ཤིན་ཏུ་འཁོར་ཞིང་འཁྲིགས་པས་ སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་རྒྱུན་ཆགས་པའི་འཁོར་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པའི་གྲུ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན།མཆོག་ཏུ་མཉེས་གཤིན་པའི་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོར་བཏབ་པའི་ བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་དག་ལ་འཁོར་བ་གང་ཞིག་མཆོག་ཏུ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་བར་མི་བྱེད།སྟོད་པར་མི་བྱེད་སྟེན་པར་མི་བྱེད། མཉེས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་རྒལ་དཀའ་བའི་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྒལ་བར་མི་ འགྱུར་བས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་དག་ལ་ངེས་པར་ལེགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་མེད་ཡུལ་དང་གདུལ་ དཀའི་དུས་ཀྱིས་གང་།།རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་སོགས་མང་པོས་ཀུན་དུ་འཁྲུགས་ལས་སྐྱེ་བ་འདི་དག་ནི། །ཇི་སྟེ་གྲུ་དང་འདྲ་བའི་བླ་མ་དམ་པ་སྐྱོབ་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི་མེད་གྱུར་ན། །མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་གཅིག་པུའི་གནས་གྱུར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་འདི་རུ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་ གྱུར།།བླ་མ་དམ་པ་བསྙེན་བཀུར་རོ།། །།འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རླུང་ཤིན་ཏུ་གཡོ་ཞིང་བཅིང་མི་ནུས་པ་དབང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་མཐའ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ། དཔེ་མེད་པའི་ཡུལ་གྱི་བདེ་བས་བྲིལ་ཞིང་ཟིན་པ། དཔེར་ན་རི་མོ་མཁན་གྱིས་རང་གིས་བྲིས་པའི་རི་མོ་ ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་མཐོང་ནས།བདག་ཉིད་འཇིགས་ཤིང་དངས་ཏེ་ས་ལ་བརྡབས་ནས་བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་འདོད་པ་དང་། མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལས་བྱས་པའི་ ཆགས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་དབང་གིས་རང་གི་རང་བཞིན་མཐོང་སྟེ།འཁོར་ལོ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམ་ཞིང་འབྱུང་བའི་དབང་པོ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་འདི་ལ་གནས་ཤིང་སྣ་ཚོགས་གཟུང་སྟེ་གནས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是轮回大海可怖难度，我慢河流甚深，境界之风极为猛烈，互相波涛汹涌，波浪极为翻腾纠结，上下相续流转不断之轮回中，能极度解脱之船即具大悲本性、最极悦意自性、具大悲心、发广大愿之圣上师莲足，于彼轮回中谁不以最胜恭敬而顶礼、赞叹、依止、令生欢喜？彼等不能度越难度之轮回大海不圆满处，应当遍观。是故于一切种一切时中，为求决定善妙义利，唯当依止圣上师莲足。
极为可怖无边轮回大海，境界难调伏时所充满，
由自分别念聚所化现众多普遍扰乱而生此等，
若无如船圣上师作救护彼者，
最胜唯一安乐处佛果于此如何能得？
应当亲近承事圣上师。
如是识性之风极为动摇不能系缚，胜伏一切根之城，为无比境界乐所迷惑执持，譬如画师见自所画极为可怖之画，自身恐惧昏迷坠地晕倒，如是于此亦由自身遍观非乐聚所成之欲与不欲等因所造贪著胜伏力故，见自本性，漂泊轮转如轮之轮回轮中，此生起界根之识住于此，执持种种而住。

 །དེ་ཡོངས་སུ་མཉེས་པ་ལས་དེའི་བཀའ་ལུང་གིས་དེ་ ལྟ་བུའི་རླུང་དབང་པོ་རྣམས་ལས་བཀུག་སྟེ།རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་དང་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་རྣལ་མ་ཉིད་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་གི་འོབས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་ནང་དུ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སྲིད་པའི་ཆུའི་ཚོགས་ ཀྱིས་བཀང་སྟེ།།སྲིད་པའི་ཤིང་སྤངས་ཤིང་ཆུས་གཏོར་བས་བསྐྱེད་དེ། ཤིན་ཏུ་རིང་བར་སྐྱེས་པས་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་མི་དགའ་བར་སྐྱེད་པ་དང་། དྲི་ཞིམ་པ་དང་། རོ་ཞིམ་པ་དང་། མཁྲང་ཞིང་སྦོམ་ལ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་མང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་ སྲིད་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་ཚོལ་ཏེ། དེར་གནས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཐམས་ཅད་སྤོང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེར་ཡང་ཁྱད་ པར་མི་དམིགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་སླར་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་འཇུག་པ་གཏོད་པར་བྱེད་དོ།།མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ན་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་བརྟག་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བཅད་པ་དེའི་ཚེ་འདི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་ པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་གཉུག་མའི་ཡུལ་ཕྲ་མོ་འཇུག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཟད་པས་འབད་པ་བཅོམ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་བརྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྟན་པས་ན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ངོས་སུ་ཁྱབ་པའི་ཆུ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་སྟུག་པོ་དེངས་པར་གྱུར་པ་ན། གང་དུ་སོང་བ་མི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རླུང་འདི་ཡང་སྔར་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ལས་དེ་ལྟར་ཐིམ་པར་གྱུར་ན། མཆོག ཏུ་ལྡོག་ཅིང་ཚིམ་པ་ཐེབ་པས་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པས་རྟོག་པའི་ཚོགས་ལས་གྲོལ་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཞིག་ལྟར་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལས་འཁོར་བ་འདིར་ཐབས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་ པོ་མང་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གོམས་པར་བྱས་པས།མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་སེམས་བརྟན་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由彼遍生欢喜故，依其教敕摄受如是根之风等，令恒常住于出入作业之正道中。由此于非真实分别念聚一切壕沟所围内，以具垢有之水聚充满，舍弃有之树木并以水灌溉而生，极为长久生长故生不悦意果实，及香美、味美、坚厚粗大种种诸多体验之因新生有转还。
彼亦寻求俱生，住于彼处虽舍一切外境，然有彼俱生作业，由彼自相应及体验动摇自性而安住。于彼亦不缘差别体验事物，复又趣入随贪求重新体验。
何须繁多？当断除外境分别自性时，此即住于自体。彼亦由灭尽随贪微细境界趣入，摧毁勤勉而趣向自身住处。此后具足一切功德故成就坚固功德，由坚固故成为利他功德。
譬如遍布虚空浓密云聚消散时，不知去向何方，如是此风亦从先前相续不断生起而如是融入时，最极还灭且获满足故不往任何处所。俱生风住于自处故，解脱分别念聚，以空性自性令心满足如何生起，由此于轮回中多修习大悲方便相续不断故，获得成办无边有情利益之因，故应坚固其心。

 །འདི་ལྟར་ཉོན་ཅིག་གཡོ་བ་དང་ལྡན་པས་དབང་པོར་མངོན་པར་འགྲོ་ལ། དབང་པོར་མངོན་པར་འགྲོ་བས་དབང་པོ་དང་དོན་ ཕྲད་པར་གྱུར་ལ།དབང་པོ་དང་དོན་ཕྲད་པས་དངོས་པོར་དམིགས་པར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པས་ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའ་བའི་འཁོར་བར་འཁོར་རོ། །བརྟན་པ་ལས་སྤྲོས་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ སྤངས་ཏེ།གཉུག་མའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་བློ་རྗེས་སུ་ཚོལ་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེས་ཀུན་དུ་འཁྱུད་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འདྲེས་པར་གྱུར་ཏེ། སྔར་ཡུལ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་དང་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་རྣམས་མེད་ཅིང་།ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རང་གི་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་སྔར་མངོན་དུ་མ་བྱས་པའི་ ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།རླུང་གི་བློ་ནི་རྗེས་སུ་བཙལ་བས་ནི། །བདེ་བ་དམ་པའི་ངོ་བོ་རང་སེམས་ནི། །ཚིམ་བྱེད་དེ་དག་ལས་གཞན་མི་གཡོ་བ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཡིན། ཐབས་ དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་གཞན་གསལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སེམས་གནས་སོ།།དེས་སྔོན་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་དབང་པོ་དེ་ཡང་ཡིད་དང་བྲལ་བས་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཨ་མས་བོར་བས་བེའུ་མ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཚོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་ འགྱུར་རོ།།གང་དུ་ཡིད་འཇུག་པ་དེར་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་མ་གཏོགས་པར་དེ་དག་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是听着！由具动摇故趣向根，由趣向根故令根境相遇，由根境相遇故，于所缘事物之欲求与不欲求等，为极多执著之魔所执，而转于极难超越之轮回中。
舍弃从坚固所生诸差别，寻求本性菩提体性极具威光之智，当为彼所遍抱时，即如虚空融合，先前于诸境生喜及贪著之散乱差别皆无，与虚空等离分别故为一切印所加持，超越诸根具无生，自明为境，超越言说，先前未现前之方便智慧自性，以乐为体性之主尊得以生起。
寻求风之智慧故，
最胜乐体自心者，
令满足彼不动摇，
乃是智慧方便性。
方便智慧之自他明显即是真实中心安住。由此先前所舍之根亦离意故成无作用，如母舍弃而犊自寻，如是彼等诸根亦随顺于意。意趣入何处即趣入彼处，因为除彼之外彼等无有趣入。

 །འདིར་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་མཐའ་ དག་སྤངས་ནས།བླ་ན་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་ཞིང་བྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་རོ་གཅིག་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕོག་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཟུགས་ བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སྙིང་པོ་མེད་པར་སྣང་ངོ་།།དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་འཛིན་པས་སྟོང་ཞིང་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེས་པས། གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཐའ་དག་འདི་སྙམ་པ་མེད་པའི་མཉམ་པའི་རོ་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དཔལ་བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས་རོ་དང་འདྲ་བ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་འཐོབ་སྟེ། བློའི་དབང་ཕྱུག་གི་གཙོ་བོ་རང་དབང་ཅན་གང་ དུ་འཇུག་པ་དེར་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་དབང་པོ་རྣམས་དང་།སྐྱེ་བའི་དབང་པོ་དང་འདྲ་བར་འཇུག་སྟེ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་མཛེས་ཤིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཉེ་བར་སྤྱོད་ལ། གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཅིང་ཉེ་བར་བརྟེན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ ཅད་སྤངས་པའི་གཙོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་བྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འདི་དག་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཞུགས་པས་འབྲང་བར་འགྱུར་ཏེ།རྣམ་པ་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སེམས་ཀྱིས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་སེམས་མེད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་ཉེ་བར་ཞིག་པས་ན་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་སེམས་ལས་གཞན་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ཐིམ་ཞིང་རྣམ་རྟོག་ནི། །ཟད་པ་སྲིད་པའི་ས་བོན་མི་མཐུན་བྲལ། ། དཀའ་དང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་བསིལ་གྱུར་པའི། །འདི་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཤིན་ཏུ་མཚར། །དབང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམ་པར་ཞུགས་པས་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སེམས་སོ།

这里的差别是这样的：此乃从方便智慧所生之大乐光明安住，舍弃一切分别念聚，趣近无上受用，具足趣入作用诸城，令此等众生成为大乐一味，如日光聚照射月轮之形，众生显现无实质。
如是由执持诸作用城故空，与心相融合，一切动与不动种种皆无所思之平等味，生起圆满安乐，无生吉祥大乐自性变化。
彼等如是宣说：诸根城不现，如味相顺同入，获得众生之主性，智慧自在主尊具自在，于何处趣入，彼处以空执诸根，如生根趣入，随顺彼之诸行为庄严且相顺而近行，明显显示且依止故，舍离一切分别之主尊，自性清净智慧之相，于彼等作用城成为殊胜，随行趣入而随顺。
如是诸作用城由心成无。若心成无，尔时此等种种近坏故，安住何处？是故除心外无有殊胜。
诸根聚融化分别尽，
离违世间种子难，
明性清凉之自性，
此如虚空极稀有。
由诸根城趣入故，随顺智慧方便之大乐心。

 །ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་མནན པའི་བྱིས་པ་རྣམས་འབྱེད་པར་བྱེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ།གལ་ཏེ་སེམས་ཉིད་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཤེས། ཇི་སྟེ་སེམས་ཉིད་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡང་འདི་དག་སེམས་ཉིད་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་མ་ལུས་པ་འདི་དག་བརྟགས་པས་སྟོང་པའི་སེམས་ཉིད་དེ་སྐྱེ་བ་དང་། འགག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རང་བཞིན་དག་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་འདི་ སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ།རང་བཞིན་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་གང་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཤིང་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པའི་ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཕྱག་རྒྱ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་འགྱུར་ལ། གང་ཡང་ངག་གིས་བརྗོད་པའི་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །གང་ཡང་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྣམ་པར་གཡོ་བ་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་ལ་རིས་སུ་ཚད་མེད་ཅིང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་པའི་རོ་དང་ལྡན་པས་དགོངས་པ་དང་།བྱ་བ་རྣམས་འདི་ལྟར་སྒེག་པ་དང་། དཔའ་བ་དང་། འཇིགས་སུ་རུང་བ་ བྱེད་པ་དང་།སྙིང་རྗེ་དང་། རྔམ་པ་དང་། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། དྲེགས་པ་དང་། སེར་སྣ་དང་། ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པ་དེ་དག་མ་ལུས་པར་རང་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཁམས་གསུམ་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །སྤྱོད་པ་ཡང་ངེས་བརྗོད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལ་ལར་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་དོ། །ལ་ལར་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྲིན་པོ་དང་མཚུངས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་སྨྲ་བར་མཛད་དོ། །ལ་ལར་ནི་མུ་ཅོར སྨྲ་བར་རོ།།ལ་ལར་ནི་སྲིད་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དང་མཚུངས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་གཉིད་ལོག་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་གཉིད་སད་ཅིང་བསྡམས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཞིམ་པས་ཚིམ་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རུལ་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པར་རོ། །ལ་ ལར་ནི་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་རོ།།ལ་ལར་ནི་གཅིག་པུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གནས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་གནས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཚུལ་དང་སྤྱོད་ལམ་ངན་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་བརྟན་པར་གནས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རབ་ ཏུ་གཡོ་བར་རོ།།ལ་ལར་ནི་རོལ་པ་ཆགས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རྒོད་པ་གཅིག་པུ་ལའོ།


从无始以来被习气积聚所压制的凡夫们，要如何分辨呢？如果心性本身不成为事物的自性，那么如何能知道外境？如果心性本身成为事物的本质，那么这一切既然是心性本身，则在任何情况下外境都不会生起。如是，这一切经观察都是空性的心性，远离生灭，自性清净的不二智慧的相状完全显现。
他们将这样宣说：以自性清净的菩提，凡是俱生而变化的肢体动作，都将成为手印的区分；凡是语言所表达的，都是咒语的形态。凡是从俱生而来的相续不断的运动，无为而无量无边的种种味相具足的意趣和行为，如是妩媚、勇猛、可怖、慈悲、威猛、寂静等，以及贪欲、嗔恨、傲慢、吝啬、嫉妒等稍有生起的一切，都是自性清净智慧的相状圆满。
三界的这一切种种都安住于心的自性中。行为也在《决定说》中宣说。如是，有时是慈悲的本质，有时如同罗刹，有时说话，有时胡言乱语，有时轮回，有时如如意宝，有时沉睡，有时醒觉而收摄，有时以美味满足，有时经历腐败等轮回，有时贪著执着，有时独自离欲而住，有时以戒律而住，有时行为恶劣，有时安住坚定，有时极为动摇，有时贪著游戏，有时唯一欢笑。
注：这段藏文没有出现需要四种形式（藏文、梵文天城体、梵文罗马拟音、汉语字面意思）并列显示的种子字或咒语。如果遇到这种情况，我会按要求进行相应处理。

 །ལ་ལར་ནི་རབ་ཏུ་ངུ་བར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རང་དགའི་བདག་ཉིད་དོ། །ལ་ལར་ནི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །ལ་ལར་ནི་མི་གཙང་བར་གནས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཤིན་ ཏུ་གཙང་སྦྲའི་སྤྱོད་པའི་ལུས་སུའོ།།ལ་ལར་ནི་འཆད་པ་ལ་འཁོར་བར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རྨོངས་ཤིང་གླེན་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཚིམ་པ་མེད་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་གར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་གློད་པ་ཡིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ གླུ་ལེན་པའི་གསང་བ་མཐོན་པོ་ལས་སོ།།ལ་ལར་ནི་བདེ་བའི་གནས་སུའོ། །ལ་ལར་ནི་གཅིག་པུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རྒྱན་པོ་རྩེ་བ་ལ་གོམས་ཤིང་དགའ་བར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རྡུལ་གྱིས་གོས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཁྲུས་ཀྱིས་གནས་པ་ དང་བསྐལ་པ་བཟང་པོར་རོ།།ལ་ལར་ནི་གཅེར་བུར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རི་མོ་ཅན་གྱི་གོས་བགོས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕོངས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་བརྫུན་སྨྲ་བར་རོ། །ལ་ལར་ནི་བདེན་ པ་གཅིག་པུ་སྨྲ་བར་རོ།།ལ་ལར་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒོད་པ་དང་ལྡན་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་སྦྱིན་པ་པོར་རོ། །ལ་ལར་ནི་དུལ་ཞིང་དེས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རྒྱུའི་གནས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་བློ་བཟང་ཞིང་དག་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་ སྣང་བར་རོ།།ལ་ལར་ནི་མི་མཐོང་ཞིང་མི་སྣང་བར་རོ། །ལ་ལར་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་རོ། །ལ་ལར་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་དེ་ཉིད་ཐིམ་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་འབྱུང་བ་ལ་གནས་པར་རོ། །ལ་ལར་ནི་འབྱུང་བ་དང་བྲལ་བར་རོ། །ལ་ལར་ནི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་ པར་རོ།།ལ་ལར་ནི་ངག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་རོ། །དེ་ལྟར་གང་ཞིག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་དམིགས་མེད་པར། །སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རང་བཞིན་དག་པས་སྤྱོད་པའི་དགོངས་ལྡན་མཁས་པ་ནི། །དེ་ཡི་ལག་ན་བདེ་གཤེགས་གོ་འཕང་བདག་ཆེན་རྩོམ་ པ་ཆེར་ལྡན་པ།།རབ་དགའ་གཞན་དོན་ལ་དགའ་མཆོག་གིས་བདེ་བ་དམ་པ་ལེགས་པར་གནས། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་དགའ་བ་གཅིག་པུའི་རོ་དང་ལྡན་པའི་སེམས། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག་།ཆོས་ཀུན་མཉམ་དང་མི་མཉམ་པ། །ཀུན་ མཁྱེན་ཀུན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ལ།།ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཛིན། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པའོ།

有时痛哭，有时自得其乐，有时受他人控制，有时住于不净，有时成为极其清净行为的身体。有时轮于讲说，有时愚痴迷惑，有时以少许满足，有时不知满足，有时为跳舞而放松身体以意趣入。有时从高亢的歌喉中唱诵，有时处于安乐之处，有时独自处于痛苦之处，有时熟习并喜好赌博，有时被尘垢染污，有时以沐浴而住并成为贤劫。有时赤身裸体，有时身着彩绘衣服，有时成为布施者和受用者，有时极度贫穷，有时极其确定，有时说妄语，有时唯说真实语。有时具有法喜，有时造作大罪，有时成为布施者，有时调柔温和，有时住于因地，有时智慧贤善清净，有时显现，有时不见不显，有时成为大我，有时具神通，有时融入真如，有时住于界，有时离开界，有时具有相状，有时超越语言境界。
如是，某人离于俱生分别且无所缘，
由此等种种自性清净而具行境意趣的智者，
其手中具有善逝果位大我的广大事业，
以极喜利他之最胜安住于殊胜安乐。
无生而具唯一喜悦之味的心，
是一切事物的最胜自性，
诸法平等与不平等，
遍智遍行于一切，
执持一切法之自性，
无住涅槃。

 །མཉམ་ཉིད་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གནས། །ཚོར་མིན་གཡོ་བ་རང་བཞིན་མེད། །བཅོམ་ལྡན་སོ་སོ་རང་རིག་པ། །གཙོ་བོ་ དཔེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།།བདག་པོ་ཀུན་འགྲོ་ཀུན་ཁྱབ་པ། །བྱེད་པ་པོ་དང་འཕྲོག་པ་ཡིན། །འདི་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས། །དངོས་པོ་གསལ་བ་གསལ་མཛད་ཡིན། །དཔལ་ཨུ་རྒྱན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་གནས་སུ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ དཔལ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་འདུས་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གཟིགས་མོ་ལས་བྱུང་བའི་མ་ནོར་བའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མོད་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ།ས་གསུམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དུས་སུ། །ནེམ་ནུར་མི་མངའ་བའི་ཞལ་གྱི་པདྨ་ རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་ལས་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྦྲང་རྩིའི་རྒྱུན་འབབ་པར་གྱུར་པ་དངོས་པོ་གསལ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་བཀའ་བསྒོ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དོན་ཆེན་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་ད ག་པར་བསྡུས་ནས།སྐྱེ་བོ་ཉན་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་སྣང་ཞིང་གསལ་བར་མཛད་ནས། །སྔར་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཛད་དེ་མངོན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་འབྱུང་བའི་ཚོགས་ སུ་བགྲང་བར་མ་ཆུད་པ།།དེས་ཀྱང་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་དག་པར་བྱེད་པའི་བློས། །དགའ་བ་འདི་ནི་གྲགས་པར་གྱུར་པ་རྣམ་དག་པའོ། །བདེ་བ་དམ་པ་ཐོབ་གྱུར་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཚུལ་མཚོ་ཆེན་གྱི་ནི་།གྲུར་གྱུར་པ། །བདེ་བ་དམ་པའི་ གནས་སུ་སྒྲོལ་བྱེད་གང་ཡིན་པ།།དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་བྲིས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །སྐྱེ་འགྲོ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་ཤོག་།དངོས་པོ་གསལ་བའི་རྗེས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཙི་ཏོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།


我来为您翻译这段藏文：
平等利益众生者，一多自性而安住，非觉动摇无自性，遍知各别自证者，主尊离于譬喻者，主宰普行遍一切，作者及夺取者是，此乃吉祥金刚心，明显诸法能显明。
在吉祥邬金大金刚殊胜处，自生智慧圆满的吉祥瑜伽母们聚集，从观察真实义中所生的无误法性真如之际加持。在三地金刚般三摩地等持之时，从无动摇之莲花面庞中，流出圆满安乐的甘露之流，随顺明显诸法之真如成就圆满。
如是此乃随顺世尊教敕，由此等大义正确摄集，为欲闻者如其眼境所现之色相明显，如前所证般明显显示。
若人未入诸大种数，彼亦唯以清净己心，此喜名闻皆清净，获得胜乐此希有。瑜伽母法大海中，成为法船者，于胜乐处度众生，以此所写真实义，愿三界众生成就悉地。
明显诸法随顺成就真实义成就论，俱生瑜伽母齐陀所造圆满。

། །། པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ཞི་བ་བཟང་པོ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་འགོས་ལྷས་བཙས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །།རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་མཚན་ཉིད་མེད། །འོན་ཀྱང་དེ་ལ་དབྱེ་ཡོད་དེ། །རབ་མཚམས་ཉིད་དང་མཚམས་མོའི བར།།སྣང་བ་དང་ནི་སྣང་བ་མཆེད། །དེ་བཞིན་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཅན། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད། །དེ་ཡི་གཞི་ནི་བཤད་པར་བྱ། །ཕྲ་བའི་གཟུགས་ཅན་རླུང་དང་ནི། །ཡེ་ཤེས་དག་ནི་འདྲེས་གྱུར་པ། །དབང་པོ་ལམ་ནས་བྱུང་ནས་ནི། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ ནི་སྨིན་པར་འགྱུར།།གང་ཚོ་སྣང་བ་ལྡན་འགྱུར་བ། །རླུང་ནི་བཞོན་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །དེ་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་ཐམས་ཅད། །མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པར་འབྱུང་། །རླུང་ནི་གང་དང་གར་གནས་པ། །རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་རྗེས་སྤྱོད། །ཅེས་དགོངས་པ་ལུང་ ་སྟོན་པས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
大班智达希瓦桑波与大译师果勒贝泽译校并确定。
唯一自证之智慧，
如同虚空无相状，
然而彼有其分别，
极际之间与际母。
显现及与显现增，
如是具足显现者，
心识分说有三种，
今当宣说彼根基。
细微色身与风及，
智慧二者相融合，
从诸根门而生起，
于诸境中得成熟。
凡具显现诸事物，
风即成为其乘骑，
尔时一切诸自性，
无余无遗皆生起。
风于何处与何物，
随顺彼彼之自性。
此乃密意授记所说。

